Petrusheva KT, Trajkovski EV. The importance of early diagnosis of autism spectrum disorder for adequate treatment and rehabilitation in Macedonia. Specijalna edukacija i rehabilitacija 2022; 21(3): 163-176.
Резиме на разбирлив јазик
Аутистичниот спектар на нарушување (АСН) е сложено развојно нарушување чии причини сè уште не се целосно познати, а не постои единствен третман што е ефикасен за сите лица. Сепак, бројни истражувања покажуваат дека раното препознавање и поставување на дијагнозата овозможуваат навремено започнување на третманот и рехабилитацијата, што значително го подобрува развојот и квалитетот на животот на децата.
Целта на ова истражување била да се утврди колку е важна раната дијагноза на аутизмот и како се подобрил процесот на дијагностицирање во Македонија во последните години. Во истражувањето учествувале 95 испитаници: родители на деца со аутизам, специјални едукатори и рехабилитатори, како и членови на стручни тимови кои учествуваат во поставување на дијагнозата.
Резултатите покажуваат дека повеќе фактори пред, за време и по раѓањето можат да бидат поврзани со појавата на аутизам. Најчести рани знаци се: доцнење или отсуство на говор, нереагирање на повик по име, избегнување контакт со очи, слаби социјални вештини, преосетливост или намалена чувствителност на надворешни дразби и повлекување од околината. Кај повеќето деца аутизмот се јавува како самостојно нарушување, без други придружни состојби.
Истражувањето покажува дека просечната возраст на поставување на дијагнозата во минатото изнесувала 5,6 години, додека во последните години таа е намалена на 4,2 години. Од појавата на првите симптоми до поставување на дијагнозата поминуваат во просек околу две години. Денес родителите посетуваат помал број здравствени и стручни институции пред да добијат конечна дијагноза, што укажува на подобрување на дијагностичкиот процес. Сепак, сè уште постојат случаи на погрешно поставени дијагнози.
Заклучокот на истражувањето е дека процесот на рано препознавање и дијагностицирање на аутизмот во Македонија значително се подобрил во последната деценија. Иако има напредок, потребно е дополнително да се скрати времето од појавата на првите симптоми до поставувањето на дијагнозата, да се намали бројот на погрешни дијагнози и да се обезбеди навремен пристап до соодветен третман и рехабилитација.