Вердинг–Хофмановата болест претставува најтешката форма на спинална мускулна атрофија (СМА тип I) и е класичен пример на рано почетно невродегенеративно заболување со зафатеност на моторните неврони. Терминот „Опенхајмова болест“ историски се користел за опис на амиотонија конгенита (тешка неонатална хипотонија), но денес најчесто се изедначува или се преклопува со клиничката слика на СМА тип I.
1. Дефиниција
СМА тип I е автозомно-рецесивно наследно заболување со дегенерација на алфа-моторните неврони што доведува до тешка мускулна слабост и атрофија во раното детство.
2. Етиологија и генетика
Генетска основа: мутација/делеција во SMN1 генот. Модификатор: SMN2 ген, помал број на копии → потешка клиничка слика.
Наследување: автозомно-рецесивно, 25% ризик кај потомство.
3. Патофизиологија
Недостатокот на SMN протеин доведува до дегенерација на моторните неврони, денервација на мускулите, тешка хипотонија и слабост.
4. Епидемиологија
Инциденција: ~1:10.000 живородени. Најчеста форма на СМА. Почеток: <6 месеци.
5. Клиничка слика
5.1 Неонатален и рано инфантилен период: тешка хипотонија („floppy infant“), слаб плач, тешкотии при цицање и голтање.
5.2 Мускулна слабост: симетрична, проксимална > дистална. Нема контрола на главата.
5.3 Рефлекси Отсутни или значително намалени.
5.4 Карактеристични знаци: фасцикулации на јазик, парадоксално дишење (абдоминално).
5.5 Респираторни компликации: слабост на интеркостални мускули, чести инфекции, респираторна инсуфициенција.
5.6 Моторен развој не постигнуваат седење, тежок развоен застој.
5.7 Когнитивен развој: обично нормален.
6. Дијагноза
6.1 Генетско тестирање: потврда на SMN1 делеција
6.2 EМГ: невроген образец
6.3 Лабораторија: CK: нормален или благо покачен.
7. Диференцијална дијагноза
- Amyotonia congenita
- Конгенитална миотонија
- Метаболни миопатии
- Централна хипотонија.
8. Терапија
8.1 Специфична терапија: современ третман значително ја менува природата на болеста: Nusinersen, Risdiplam, Onasemnogene abeparvovec (генска терапија).
8.2 Поддржувачка терапија: респираторна поддршка, нутритивна поддршка, физикална терапија, палијативна грижа.
9. Прогноза
Без третман: тешка, често фатална до 2 години. Со современа терапија: значително подобрена преживеаност, подобрени моторни функции.
10. Генетско советување
Автозомно-рецесивно тестирање за носителство, пренатална дијагноза, неонатален скрининг (каде што е достапен).
11. Историски аспект
Guido Werdnig и Johann Hoffmann ја опишале болеста. Hermann Oppenheim го користел терминот „амиотонија конгенита“.
12. Заклучок
Вердинг–Хофмановата болест е тешка форма на спинална мускулна атрофија со рана манифестација и сериозна прогноза. Денес, со воведувањето на генетски таргетирани терапии, исходот значително се подобрува, што ја прави раната дијагноза од клучно значење.
No comments:
Post a Comment